Pseudohodowla (na podstawie wikipedia.pl) – niezarejestrowana hodowla nierasowych, nierodowodowych zwierząt domowych, nieposiadająca uprawnień hodowlanych (najczęściej w odniesieniu do psów, rzadziej kotów), prowadzona przez osobę niezrzeszoną w związku kynologicznym bądź (w przypadku hodowli kotów) związku felinologicznym.
Pseudohodowle funkcjonują dla zysku finansowego i rozmnażane są w nich psy i koty w typie „modnych”, popularnych ras.

  Termin „pseudohodowla” został ukuty w środowisku miłośników psów rasowych i zarejestrowanych hodowców na określenie osób, które masowo rozmnażają nierasowe zwierzęta dla zysku. Popularny jest głównie wśród kynologów, osób pracujących w schroniskach dla zwierząt i innych świadomych tego zjawiska. Same pseudohodowle nie podlegają systematycznej kontroli.

pseudo hodowle

Szczeniaki 5-tygodniowe – sprzedawane

Szczeniaki odebrane 21.062014 przez Fioletowy Pies

Szczeniaki odebrane 21.062014 przez Fioletowy Pies

                                        

            Funkcjonowanie pseudohodowli w Polsce

  W przeciwieństwie do hodowców zrzeszonych w związkach kynologicznych i felinologicznych, pseudohodowcy nie mają praktycznie żadnych ograniczeń bądź zobowiązań.
Pseudohodowle są prowadzone najniższym kosztem, a dobrostan zwierząt jest podporządkowany interesom ekonomicznym.
Zdrowie i przyszły charakter szczeniąt i kociąt mają drugorzędne znaczenie, a zwierzęta (w tym ciężarne matki) nie są należycie żywione lub są poważnie niedożywione.
Niejednokrotnie zdarza się, że przyszły właściciel nie dostaje żadnego dokumentu (jak książeczka zdrowia zwierzęcia) potwierdzającego rzeczywiste kontrole weterynaryjne, szczepienia i odrobaczenia, zaś umowa kupna-sprzedaży nie istnieje.
Suki bądź kotki w pseudohodowlach często są rozmnażane przy każdej cieczce (i rui), co negatywnie wpływa na ich zdrowie. Zwierzęta nie przechodzą badań stwierdzających ich szanse na potomstwo zdrowe i nieobarczone chorobami genetycznymi. Popularne jest krzyżowanie blisko spokrewnionych (chów wsobny), agresywnych bądź chorych osobników, co jest przyczyną kolejnych problemów ze zdrowiem nowo narodzonych szczeniąt. Po utraceniu przydatności do dalszej hodowli psy takie są uśmiercane lub wyrzucane na ulicę, w najlepszym wypadku zasilają szeregi psów schroniskowych.
Bywa jednak, iż suka bądź pies niemogące już mieć potomstwa są przedstawiane jako rodzice miotu, który w rzeczywistości urodził mieszaniec wzięty ze schroniska, najbardziej przypominający wzorzec rasy.

   Pseudohodowcy nie mają uprawnień do

wyrobienia młodemu potomstwu metryki i rodowodu z wykazem przodków zwierzęcia, które są jedynymi dokumentami stwierdzającymi jasno, iż zwierzę należy do konkretnej rasy, a nie jedynie przypomina ją wyglądem.
Często utrzymują, iż ich szczenięta są „po rodowodowych rodzicach”, lecz jeśli rodzice młodych zwierząt są rodowodowi i mają uprawnienia hodowlane, potomstwu automatycznie przysługuje dokument rodowodu (metrykę natomiast dostają także szczeniaki po rodzicach posiadających uprawnienia hodowlane wyrobione na wystawach).
Zwierzę może nie mieć uprawnień hodowlanych ze względu na wady, które wykluczyły go z dalszej hodowli.
Niektóre z pseudohodowli są prowadzone w domach, zdecydowanie częściej jednak można spotkać te, w których psy przez długi czas są trzymane w klatkach bądź kojcach.
Chętnych na kupno szczeniaka lub kociaka z pseudohodowli przyciąga cena zwierzęcia, która jest znacznie niższa niż u zarejestrowanego hodowcy. Taka cena jest podyktowana brakiem kosztów, które ponoszą hodowcy psów rodowodowych, jak: koszty badań genetycznych i testów charakteru, badań RTG, opłaty za rejestrację, uczestnictwo w wystawach, szkolenie i członkostwo w związku, koszty badań szczeniąt czy należytego wykarmienia, a także wydawania odpowiednich dokumentów dla potomostwa.
Zarejestrowani hodowcy podlegają kontroli i w przypadku złych warunków odchowu ich hodowla może zostać zamknięta lub zawieszona. Mimo to, występują przypadki łamania etyki zawodowej przez hodowców zrzeszonych w ZKwP i prowadzących hodowlę rodowodowych psów.

     Skutki istnienia pseudohodowli

 Jednym z istotnych skutków zjawiska pseudohodowli jest zapełnienie schronisk psami i kotami „w typie rasy” często chorymi bądź agresywnymi, z uwagi na to, iż ich rodzice poprzez wykluczenie elementu brania udziału w wystawie nie zostali wyłączeni z hodowli z powodu agresji czy innych, niepożądanych w danej rasie, cech charakteru.
Psy z pseudohodowli rzadko są poddawane jakimkolwiek badaniom genetycznym czy choćby podstawowemu prześwietleniu pod kątem dysplazji, wobec czego w miotach nierodowodowych dużo częściej niż w tych z rodowodem zdarzają się szczenięta chore bądź takie, u których choroba rozwinie się po kilku miesiącach. Koty z pseudohodowli częściej mają problemy behawioralne.

    Legalność pseudohodowli w Polsce

 Do 1 stycznia 2012 roku (wejścia w życie nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt) polskie prawo nie regulowało procederu ich prowadzenia. Od tego dnia rozmnażanie psów i kotów w celach handlowych jest zabronione (zakaz ten nie dotyczy zarejestrowanych hodowli). Ponadto zabrania się wprowadzania do obrotu psów i kotów na targowiskach, targach i giełdach oraz prowadzenia takich miejsc z ich sprzedażą. Zakazuje się sprzedaży psów poza miejscami chowu i hodowli. KAŻDE sprzedawane zwierzę musi pochodzić z zarejestrowanej hodowli. Złamanie tych zakazów jest karalne. Znowelizowana ustawa również zakazuje pod karą nabywania psów i kotów w tych miejscach.

 

 

   Zgloś  Kiedy zgłosić interwencję w sprawie psa (boksera) w potrzebie.

  Art. 7 ust. 3. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia.

  
Są różne przypadki krzywdzenia zwierząt. Do najczęstszych należą między innymi:

bicie
głodzenie
brak należytej opieki (pies bez budy, schorowany i nie leczony)
trzymanie zwierzęcia w małym pomieszczeniu bez możliwości ruchu
trzymanie zwierzęcia bez możliwości schronienia się przed: opadami atmosferycznymi, słońcem, zimnem, wiatrem itp.
złe traktowanie zwierzęcia, np. uwięź w postaci łańcucha wrasta w szyję, postronek powoduje duszenie się
specjalne drażnienie zwierząt
porzucenie zwierzęcia
zabicie zwierzęcia
nielegalna hodowla i sprzedaż psów

 Naszymi priorytetami jest walka o dobro zwierząt, jeśli zauważysz, że zwierzę jest krzywdzone poinformuj najpierw odpowiednie służby : Policję, Straż gminną/miejską oraz organizację prozwierzęcą.

   Na naszej stronie znajdziesz informację jak zgłosić do nas interwencję, jak zgłosić psa (boksera) w potrzebie.

 

 

  tekst          Jak zgłosić interwencję ? Jak zgłosić psa (boksera) w potrzebie ?

 Zgłaszając nam przypadki znęcania się nad zwierzętami, zgłaszając informację o bokserze w potrzebie pamiętajcie o:
   podaniu dokładnego miejsce przebywania zwierzęcia
    podaniu danych właściciela lub opiekuna, osoby odpowiedzialnej za psa
    opisaniu kondycji psa
    poinformowaniu nas czy sprawa była już gdzieś zgłaszana i z jakim skutkiem (do jakich instytucji lub organizacji) –  pozwoli nam to uniknąć chaosu i nieporozumień
   dokładnym opisaniu zaistniałej sytuacji, od kiedy trwa
   jeżeli to możliwe – dołączeniu zdjęć np.: wykonanych telefonem komórkowym –  to niejednokrotnie cenny dowód w sprawie
   podaniu swoich danych – aby potwierdzić swoją wiarygodność i skuteczniej pomóc występując w sprawie jako ewentualny świadek – jest to olbrzymia pomoc dla zwierzaka jak i dla nas.
Podanie danych osoby zgłaszającej ułatwi nam podjęcie skutecznej i szybkiej interwencji.
Dane osobowe są przeznaczone TYLKO do wiadomości Stowarzyszenia Boksery Niczyje. Nie będą nikomu udostępniane lub przekazywane.

Każdy zgłaszający musi mieć także świadomość, że zwierząt w potrzebie jest wiele i kolejka zgłoszeń jest bardzo długa, dlatego nie zawsze możemy pomóc od razu.
   W celu zgłoszenia interwencji lub psa będącego w potrzebie prosimy o napisanie wiadomości na e-mail: boks@vip.onet.pl
lub telefon 511220647, 509944883.

Zgłoszenie powinno zawierać:
 1. nasze imię i nazwisko
 2. opis kondycji psa oraz opis warunków jego bytowania
 3. dane właściciela, opiekuna (jeśli są nam znane)
 4. dokumentację fotograficzną (jeśli mamy możliwość takową wykonać) lub namiary na ew. świadków
 5. podanie kontaktu do osoby, która zna sytuację i może nam pomóc


To znacznie uskuteczni pomoc oraz bardzo ułatwi nam działanie !

  Pamiętajcie, że zgłaszając przypadek znęcania zgłaszacie de facto przestępstwo/wykroczenie, więc starajcie się podchodzić do tego poważnie i robić to drogą oficjalną !

  Pamiętajcie również, że pomagamy psom w typie rasy bokser i to one są i będą dla nas priorytetem.

 

 

 

    Chcesz oddać psa – boksera              Nie porzucaj !    

    Jeśli z przyczyn losowych musisz oddać swojego boksera, przekazać go do innego domu ,a zależy Ci na sprawdzonym i dobrym domu możesz zgłosić się do nas. Poprowadzimy wówczas jego adopcję zgodnie z naszymi procedurami i zasadami oraz dołożymy starań, aby pies trafił w odpowiednie ręce ,a jego los będzie kontrolowany również po adopcji.
Jeśli chcesz pomóc swojemu psu nie oddawaj go w prywatne ręce, nie oddawaj pierwszej napotkanej osobie, możesz zgotować swojemu pupilowi los nie do pozazdroszczenia. Oferujemy realną pomoc, jednak i Ty musisz nam pomóc.
Nie oceniamy nikogo, różnie się plotą losy ludzkie.

 Zastanów się czy oddanie Twojego boksera jest koniecznością !
Jeśli powodem są jego reakcje i zachowania pomyśl nad pomocą behawiorysty. Behawiorysta pomoże Ci wyprowadzić psa z jego lęków, złych zachowań ,a tym samym Twój pupil będzie mógł pozostać w Twoim domu.
Jeżeli p
otrzebujesz takiej pomocy zadzwoń lub napisz do nas skierujemy Cię do odpowiednich osób. Pamiętaj nie ma sytuacji bez wyjścia !

Napisz do nas: boks@vip.onet.pl

 Stowarzyszenie powstało w celu pomocy bezdomnym bokserom i psom w typie tej rasy.
N
ie zostawiamy jednak bez pomocy bokserów, które mają właścicieli, ale z różnych powodów nie mogą zostać pod ich opieką.

Jeśli właściciel chce oddać swojego psa musi spełnić kilka warunków, które pomogą nam w pracy i znalezieniu nowego domu :

  • Przekazanie pełnej informacji o psie, aktualnych zdjęć i informacji o stanie zdrowia.
  • Kastracja/sterylizacja psa na swój koszt.
  •  Zrzeczenie się psa.
  • Przekazywanie na bieżąco informacji o psie.
  •  Zapewnienie psu opieki do czasu znalezienia domu adopcyjnego.
  •  Nie wydawanie psa osobom trzecim bez poinformowania o tym fakcie Stowarzyszenia.

   Jeśli pies jest już pod opieką innej organizacji lub jest też ogłaszany przez inną organizację nasze Stowarzyszenie nie będzie  wchodzić w kompetencje danej organizacji. Istnieje jednak możliwość współpracy z innymi organizacjami na rzecz pomocy danemu  psu po uzgodnieniu szczegółów z daną organizacją.

    
Aby znaleźć nowy dom dla Twojego psa musimy znać :

1. Informacje o psie.

  • imię
  • płeć
  • wiek
  • miejsce pobytu (adres pod którym przebywa pies)
  • czy pies jest wykastrowany/wysterylizowany czy też nie
  • czy posiada mikrochip/tatuaż
  • czy posiada aktualne odrobaczenia oraz aktualne szczepienia
  • aktualny stan zdrowia, ew. choroby przewlekłe
  • stosunek do innych zwierząt (psy/koty/drobne zwierzęta)
  • stosunek do dzieci
  • stosunek do właściciela
  • miejsce przebywania psa na co dzień (dom/posesja/kojec)
  • jak chodzi na smyczy
  • jaki ma temperament
  • powód oddania
  • kilka słów o jego usposobieniu, charakterze, nawykach, przyzwyczajeniach itp.
  • obowiązkowo aktualne zdjęcia

2. Zabieg kastracji/sterylizacji.
     Psy adoptowane poprzez Stowarzyszenie są poddawane kastracji/sterylizacji. Nie jesteśmy w stanie sfinansować każdemu psu takiego zabiegu w szczególności jeśli formalnie pies posiada właściciela. Pokrycie kosztów tego zabiegu leży więc po stronie właściciela.
 3. Zrzeczenie.
    Z nowym domem podpisana zostanie umowa adopcyjna, która będzie prawomocna tylko jeśli pies będzie formalnie pod opieką Stowarzyszenia, czyli właściciel musi zrzec się psa na jego rzecz. Zrzeczenie to, a tym samym prawne przejęcie psa zapewnia mu kontrolę po adopcyjną i pozwala na dopełnienie wszystkich niezbędnych formalności.
 4. Wymiana informacji.
     Jeśli mamy aktywnie szukać psu domu, musimy być z właścicielem w stałym kontakcie. W razie dodatkowych pytań osoby zainteresowanej adopcją będą potrzebne dodatkowe informacje. Jeśli obecny właściciel znajdzie psu dom jest zobowiązany jak najszybciej poinformować o tym Stowarzyszenie i nie wydawać psa bez wiedzy osoby prowadzącej adopcje.
 5. Opieka nad psem.
   Właściciel powinien zapewnić psu opiekę do czasu znalezienia nowego domu. Czasami jest to krótki okres – około tygodnia, dwóch, a czasami szukanie domu może się okazać długim procesem w zależności od usposobienia psa, jego wieku, stanu zdrowia itp. Jeśli właściciel nie może zapewnić psu opieki, może rozważyć opłacenie mu miejsca w hoteliku dla zwierząt do czasu znalezienia mu nowego domu, pomożemy w znalezieniu takiego hotelu na prośbę właściciela.
6. Przekazanie psa.
   Przekazać psa można wyłącznie przedstawicielowi Stowarzyszenia.
 Przed przekazaniem psa skontaktuje się z Tobą osoba zajmująca się adopcją celem ustalenia terminu przekazania dogodnego dla Ciebie oraz rodziny adoptującej.

     UWAGA !
 Po przekazaniu psa Twój kontakt z psem jest niemożliwy z uwagi na dobro psa oraz rodziny adoptującej.